Ο Τάσος Ιορδανίδης δεν είναι ένας ηθοποιός της “σειράς”, κι αυτό αποδεικνύουν οι μέχρι τώρα καλλιτεχνικές επιλογές του. Φέτος πρωταγωνιστεί στα θεατρικά έργα “Ο Τζόνι πήρε το όπλο του” και “Ο πατέρας”, δυο παραστάσεις που έκαναν αίσθηση για διαφορετικό η κάθε μία λόγο.
Φέτος πρωταγωνιστείτε στην παράσταση “Ο Τζόνι πήρε το όπλο του” σε σκηνοθεσία Θάλειας Ματίκα και σε θεατρική διασκευή της Σοφίας Αδαμίδου. Τι είναι αυτό που σας κέρδισε σε αυτό το ρόλο και αποφασίσατε να τον παίξετε για δεύτερη φορά
Στη ζωή πολλές φορές βρισκόμαστε σε προσωπικά αδιέξοδα. Άλλες φορές τα ξεπερνάς πιο εύκολα και άλλες φορές ζορίζεσαι περισσότερο. Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι που δε βρίσκουν ποτέ διέξοδο.Όχι από προσωπική αδυναμία, αλλά από συγκυρίες. Πολιτικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, γεωγραφικές. Συγκυρίες πίσω από τις οποίες κρύβονται συμφέροντα στων οποίων το βωμό θυσιάζονται ζωές.
Αισθάνθηκα την ανάγκη μέσω της δουλειάς μου, μέσω του θεάτρου, να πάρω μία κατεύθυνση, η οποία αν κατάφερνε να μετατοπίσει ψυχικά έστω και ένα θεατή, θα έβρισκα λίγη ηρεμία και θα έπαιρνα μία μικρή άφεση αμαρτιών για τη μαλθακότητά μου και για την ανεπάρκεια μου απέναντι στην κτηνωδία των πολεμικών συρράξεων ανά τον κόσμο.
Ο ρόλος του στρατιώτη Τζο Μπόναμ αποτέλεσε το πρώτο επαγγελματικό σας θεατρικό εγχείρημα το 2006 και μάλιστα στο Black Box του θεάτρου Επί Κολωνώ. Τι έχει αλλάξει για τον Τάσο Ιορδανίδη από τότε μέχρι σήμερα;
Φαντάζομαι ότι έχω ωριμάσει.Τα φορτία ζωής που κουβαλάω είναι τελείως διαφορετικά από τότε. Στα 24 μου δεν είχα τους ίδιους προβληματισμούς, ούτε τα ίδια ερεθίσματα.
O συγκεκριμένος ρόλος είναι ιδιαιτέρως απαιτητικός, καθώς προϋποθέτει εκτός από ερμηνευτική μαεστρία και σωματική αντοχή. Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο;
Πλέον, ίσως και λανθασμένα, κουβαλάω ένα μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης και όταν συναντώ ήρωες, όπως ο Τζόνι, η ψυχική αυτομαστίγωση έρχεται σχεδόν αυτοματοποιημένα. Αυτή η διαδικασία κουράζει και είναι επίπονη, αλλά μου παρέχει και ένα αίσθημα λύτρωσης, που καλύπτει το σωματικό και πνευματικό άλγος.
Έχετε πει πως “Είναι πολύ μικρό αυτό που περνάω εγώ ως ηθοποιός, σε σχέση με αυτό που περνάει ο ήρωας αυτός σαν σύμβολο”. Τι συμβολίζει ο συγκεκριμένος ήρωας;
Τις μανάδες, τις αδελφές, τους πατεράδες, τους εραστές, τα παιδάκια, τα αδέλφια που για μία κάποια ελευθερία κάποιων, για μία κάποια τιμή κάποιων, για μία κάποια ανεξαρτησία κάποιων, για ένα κάποιο θρήσκευμα κάποιων, συνάντησαν και αισθάνθηκαν τις αναπνοές των νεκρών, βιώνοντας την κτηνωδία των πολέμων. Μία κτηνωδία από την οποία κανείς ποτέ δε βγαίνει κερδισμένος. Είτε νικητής είτε ηττημένος.
Παράλληλα με την παράσταση “Ο Τζόνι πήρε το όπλο” του πρωταγωνιστείτε και στην παράσταση “Ο Πατέρας”, που διασκεύασε από το ομότιτλο έργο του Στίνμπεργκ και σκηνοθέτησε ο Βασίλης Μπισμπίκης. Ποιον από τους δύο ήρωες θεωρείτε ως τον πιο ενδιαφέροντα;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τα παιδιά μου, δεν μπορώ να πω αν μία πανέμορφη ξανθιά γυναίκα είναι πιο ενδιαφέρουσα από μία πανέμορφη καστανή.Ο Τάσος στον "Πατέρα" είναι πιο οικείος, λόγω θεματολογίας και λόγω υφολογικής προσέγγισης.Ο Τζο αγγίζει τα όρια των ηρώων της τραγωδίας και συμβολοποιείται. Ακραία γοητευτικοί και οι δύο.
Yπάρχει κοινός άξονας μεταξύ των δύο έργων;
Ο πιο σημαντικός είναι η ανάγκη και των δύο να ακουστούν και να εισακουστούν.
Και οι δύο ρόλοι είναι ιδιαιτέρως απαιτητικοί. Πώς αποφορτίζεστε μετά από κάθε παράσταση;
Η οικογένειά μου και οι φίλοι μου είναι τα αγχολυτικά μου.Με επαναφέρουν γρήγορα και αβίαστα στους φυσιολογικούς βιορυθμούς.
Ο Βρετανός ηθοποιός, John Gielgud, έχει πει πως “Το να είσαι κάποιος άλλος είναι πάντα πιο ενδιαφέρον από το να είσαι ο εαυτός σου”. Ποια η γνώμη σας;
Δεν ξέρω αν είναι πιο ενδιαφέρον, αλλά σίγουρα είναι πιο εύκολο. Τον εαυτό μας δε νομίζω ότι τον ξέρουμε πολύ καλά και δεν ξέρω αν μας δίνει και τα περιθώρια να τον ανιχνεύσουμε. Μας εκπλήσσει καθημερινά. Από την άλλη κάποια δεδομένα στοιχεία του, με όχημα τους ρόλους και τους χαρακτήρες, τα εκθέτουμε σκηνικά και αυτό πολλές φορές βοηθάει στο πλαίσιο μίας προσωπικής αποκαθήλωσης, που συνιστά απαραίτητο παράγοντα της εσωτερικής ισορροπίας μας.
Τελικά ηθοποιός σημαίνει φως;
Ηθοποιός σημαίνει τα πάντα. Είναι ένας καθρέφτης των ανθρώπων. Και στο είδος μας, εκτός από φως, υπάρχει και σκοτάδι.
Ποιος θεατρικός ήρωας σας αντιπροσωπεύει και γιατί;
Ο κάθε ήρωας και αντι-ήρωας, που καλούμαι να υπηρετήσω κάθε φορά, παλεύοντας να τον δικαιολογήσω και να βρω τις δικαιολογίες των πράξεων και των σκέψεών του.
Ποιο είναι το καλλιτεχνικό σας όραμα;
Να συναντώ ανθρώπους και να συνεργάζομαι με καλλιτέχνες.
