Μία βόμβα - "πυροτέχνημα"
Παρακολουθώντας τη "Βόμβα" θυμηθήκαμε το περσινό "Vice". Ακόμη μία ιστορία εμπνευσμένη από την Αμερική του σήμερα, με το γνωστό στιλ του πετυχημένου "Μεγάλου Σορταρίσματος" του γρήγορου μοντάζ και της αίσθησης δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ με στοιχεία σάτιρας, έχοντας το πετυχημένο μακιγιάζ να παραπέμπει άμεσα στα πρόσωπα της αμερικανικής πραγματικότητας. Το αποτέλεσμα και αυτή τη φορά διφορούμενο με την ταινία να αναφέρεται αποσπασματικά στην πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, στον τρόπο λειτουργίας του Fox News και τη διαπλοκή του με τους Ρεπουμπλικάνους, στις γνωστές πατριωτικές - ρατσιστικές τοποθετήσεις των δημοσιογράφων και της διεύθυνσης του καναλιού, υπό το βλέμμα του ιδιοκτήτη του Rupert Murdoch, αναφορές που δεν εμβαθύνουν, παρά αποδεικνύονται προσχηματικές μπροστά στο κεντρικό θέμα της γυναικείας παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
Το έργο ξεκινά με την επιλογή του υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων στις εθνικές εκλογές του 2015 και τη διένεξη που είχε ο Donald Trump με την κεντρική παρουσιάστρια του ειδησεογραφικού τμήματος της Fox, Megyn Kelly ( Charlize Theron ). H τηλεοπτική κόντρα τους επέφερε τη στοχοποίηση της δημοσιογράφου από τους ψηφοφόρους του κόμματος, που τυχαίνει να είναι και η πλειοψηφία των θεατών του καναλιού, με τον μελλοντικό πρόεδρο των ΗΠΑ να δείχνει από τότε την απήχηση που (θα) είχε στο εν λόγω ακροατήριο.
Σταδιακά παρουσιάζονται και οι υπόλοιποι χαρακτήρες με κεντρικό πρόσωπο τον Roger Ailes (John Lithgow ), πρωτεργάτη της επιτυχίας του Fox News, βρισκόμενο στο "τιμόνι του" για περίπου δύο δεκαετίες, με το βιογραφικό του να περιλαμβάνει προγενέστερες συνεργασίες με τους Richard Nixon, Ronald Reagan, George H. W. Bush και το γιο του George W. Bush, πολιτικούς που βοήθησε στο να αποκτήσουν και να διατηρήσουν την εξουσία. Στην πορεία της ταινίας κατηγορείται για σεξουαλική παρενόχληση από την απολυμένη δημοσιογράφο του καναλιού, Gretchen Carlson ( Nicole Kidman ), η οποία, αν και αρχικά δε βρίσκει υποστήριξη, ξεκινά στη συνέχεια ένα ντόμινο διαδοχικών αποκαλύψεων, που οδηγεί στην απόλυση του Ailes.
Εμβόλιμα στα πραγματικά πρόσωπα έρχεται η Kayla Pospisil ( Margot Robbie ), χαρακτήρας που δημιουργήθηκε για να αναδειχθεί το κεντρικό θέμα, ως μία φιλόδοξη νεαρή δημοσιογράφος, έτοιμη να κάνει τα πάντα για να αναρριχηθεί στη δημοσιογραφική ιεραρχία του καναλιού. Αναμενόμενα, γνωρίζει τον Roger Ailes, κλείνεται στο γραφείο του και πέφτει θύμα των ορέξεών του.
Αν και το έργο στηρίζεται σε αληθινά γεγονότα, εισάγοντας στοιχεία ντοκιμαντέρ στην κινηματογραφική μυθοπλασία, τελικά, μένει στην απλή εξιστόρηση, με τους καλομακιγιαρισμένους χαρακτήρες ( υποψήφιο για Όσκαρ Μακιγιάζ ) να παρουσιάζονται προβλέψιμοι και μονοδιάστατοι, σαν τις τηλεοπτικές τους περσόνες. Χαρακτηριστικά, επισημαίνουμε πως στις στιγμές που η Megyn Kelly ξεναγεί το θεατή στον οργανισμό και το κτίριο του Fox News κοιτάζοντας προς την κάμερα, η απορία που προκύπτει, του αν πρόκειται για απόσπασμα από ρεπορτάζ του καναλιού ή για σκηνοθετικό τρικ που σπάει τον τέταρτο τοίχο, χάνεται στη λήθη.
Οι μεμονωμένες πολιτικές αναφορές, που "αναμασούν" τα γνωστά στερεότυπα, περισσότερο υπάρχουν για εντυπωσιασμό και τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού με τις ιστορίες των πρωταγωνιστριών να μη "δένουν" μεταξύ τους και να μένουν ως "γεμίσματα" των σεναριακών κενών. Επί της ουσίας πολιτική σάτιρα δεν υφίσταται με τις ίντριγκες στο εσωτερικό του Fox News να έχουν τον πρώτο λόγο.
Ακόμη, όμως, και στο ευαίσθητο θέμα της γυναικείας παρενόχλησης τα μηνύματα είναι αντικρουόμενα με τη σκηνή με τα πραγματικά πρόσωπα κάποιων εκ των 23 υπαλλήλων που έπεσαν θύματά του Ailes να συγκινεί στιγμιαία για να έρθει ο (φανταστικός) ρόλος της Margot Robbie να προβληματίσει με τον υπερβολικό διδακτισμό στο κλείσιμο, παρά τον ενθουσιασμό της Επιτροπής στον αντίποδα (υποψήφια για Όσκαρ β' γυναικείου). Όσο σημαντικό και αν είναι το συγκεκριμένο ζήτημα δε δικαιολογείται το να επισκιάζει σε αυτό το βαθμό εκείνο της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και των παιχνιδιών των μέσων με την πολιτική εξουσία, ούτε το να παρουσιάζεται με τρόπο που να εξωραΐζει τις πρωταγωνίστριες και τις επιλογές τους, πόσο μάλλον όταν κάποιες από αυτές είναι και υπαρκτά πρόσωπα με τα κίνητρά τους να παραμένουν αμφιλεγόμενα.
Μένουν οι προθέσεις, μεμονωμένες "αληθινές" στιγμές, το έξοχο μακιγιάζ και η παρουσία της Theron (υποψήφια για Όσκαρ Α' γυναικείου), που βρίσκεται και στην παραγωγή ενός έργου το οποίο δεν καταφέρνει να προχωρήσει πέρα από την εικόνα και την επιφάνεια για να αναδείξει σε βάθος τα θιγόμενα ζητήματα και τις σχέσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών, απλοποιώντας την ιστορία και τις παραμέτρους της. Συνέπεια των παραπάνω να αφήνεται η αίσθηση του εύκολου εντυπωσιασμού από την πρόσφατη επικαιρότητα, με τον ουσιαστικό προβληματισμό να χάνεται στην "έκρηξη" μίας Βόμβας, που τελικά αποδεικνύεται "πυροτέχνημα".
Βόμβα (2019) / Είδος : Βιογραφική, Δραματική / Σκηνοθεσία: Jay Roach / Διάρκεια: 109'
Το Trailer της ταινίας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Bombshell
