"Κλέβοντας" τα καθωσπρέπει της κοινωνίας
Oι πρωταγωνιστές, μικροαπατεώνες που κλέβουν καταστήματα για να επιβιώσουν, άνθρωποι που, χωρίς καμία εξ' αίματος συγγένεια, συνυπάρχουν στο ίδιο σπίτι σαν μία φυσιολογική οικογένεια. Το χαμόγελό τους σε πλήρη αντίθεση με τη σκληρή ζωή που κάνουν. Και όμως, σε κάθε στιγμή συμπαθείς αυτούς τους χαρακτήρες. Νιώθεις τον πόνο τους, θαυμάζεις την αλήθεια τους, τη χαρά τους από τα μικρά και τα απλά, που, τελικά, μόνο τέτοια δεν είναι. Χαρακτήρες της διπλανής πόρτας, ήρωες της καθημερινότητας, οι "κλέφτες καταστημάτων" "κλέβουν" τα καθωσπρέπει της κοινωνίας, ανατρέπουν τις καθιερωμένες οικογενειακές σχέσεις, για να επαναπροσδιορίσουν, μέσα από την εναλλακτική τους πραγματικότητα, έννοιες διαχρονικά σημαντικές, όπως είναι η αγάπη και η οικογένεια.
Προχωρώντας, η ταινία περνάει από την πρωτότυπη "συνύπαρξη" και το μικρό κορίτσι που "υιοθετείται" στο ξεκίνημα, σε συνεχόμενες, μεμονωμένες στιγμές γεμάτες απανωτά σκηνοθετικά ευρήματα, στιγμές σαν τις δικές μας, μοναδικές, που καθιστούν την καθημερινότητα "πρωταγωνίστρια", κάνοντάς μας να αναγνωρίσουμε σε αυτές ανάλογες δικές μας εμπειρίες, που ασυναίσθητα έχουνε μείνει στο μυαλό και την ψυχή μας. H αφέλεια, η αυταπάρνηση, η αγνότητα, η αγάπη που "δένει" τα μέλη της "οικογένειας", όλα σε μία λεπτή κλωστή, έτοιμη να σπάσει ανά πάσα στιγμή, στοιχεία που οδηγούν τους χαρακτήρες σε αποφάσεις ανάμεσα στα όρια του ηρωισμού και της τρέλας, σε έναν κόσμο παρανοϊκό για τα δικά μας δεδομένα, για να αποδειχτεί πως η ουσία των πραγμάτων δε βρίσκεται στις λέξεις, αλλά στις πράξεις.
Στο κλείσιμο η ταινία αποκτά έντονο ενδιαφέρον με εξελίξεις, αποκαλύψεις, επιλογές, απαντήσεις, ερωτήματα, που αναδεικνύουν, παράλληλα, τον πολυεπίπεδο χαρακτήρα του έργου.
Και όμως, τα σημεία που προσωπικά με κέρδισαν είναι εκείνες οι "απλές στιγμές" κάπου στο ενδιάμεσο. Ανάμεσα στην πρώτη επαφή με τους χαρακτήρες και στις σεναριακές εξελίξεις του κλεισίματος, το "κάψιμο" του παρελθόντος με το κορίτσι στην αγκαλιά της γυναίκας που το αγάπησε περισσότερο από την μητέρα του, ο γεράκος στο μαγαζάκι που πάντα γνώριζε, η αγκαλιά με τον πελάτη που δεν μιλούσε, η ξαφνική μπόρα με τον εκκωφαντικό της ήχο που γέμισε με ρίγος την αίθουσα, τα γυμνά κορμιά που χαμογελούν στην ανάμνηση της αίσθησης αυτού που είχαν ξεχάσει, το βλέμμα που αγναντεύει τη θάλασσα και χάνεται στην αγάπη που ξεπροβάλλει.
Ο Koreeda παίρνει όλα όσα γνωρίζαμε από προηγούμενες δημιουργίες του, όπως είναι ο ρεαλισμός, η αυθεντικότητα, οι εξαιρετικές ερμηνείες, και τα συνδυάζει με σενάριο χωρίς "κενά" διαστήματα και χωρίς υπερβολές, για να μας δώσει μία μοναδική "οικογενειακή" συνύπαρξη, που, όσο κάλπικη και αν είναι με τους δικούς μας όρους, τελικά αποδεικνύεται περισσότερο ουσιαστική και γνήσια με τρόπο που να μας κάνει να αναρωτηθούμε και να αναθεωρήσουμε.
Βραβευμένη με το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.
Κλέφτες Καταστημάτων / Shoplifters (2018) / Είδος: Δραματική / Σκηνοθεσία - Σενάριο: Hirokazu Koreeda / Διάρκεια: 121'
Trailer με ελληνικούς υπότιτλους
Για περισσότερες πληροφορίες: Κλέφτες Καταστημάτων
