Μικρές Κυρίες για μεγάλες καρδιές
Σε μία κινηματογραφική χρονιά με έντονο το γυναικείο στοιχείο πίσω από τις κάμερες, η Greta Gerwig (Lady Bird) έρχεται με τη νεότερη δημιουργία της να μας θυμίσει μία εποχή του αμερικανικού κινηματογράφου που είχαμε αρχίσει να λησμονούμε. Ακόμη και αν θεωρούμε Το Πορτρέτο μιας Γυναίκας που φλέγεται της Céline Sciamma ως τη λυρικότερη κινηματογραφική αναφορά στο γυναικείο φύλο και τον έρωτα της χρονιάς που μας πέρασε, οι Μικρές Κυρίες αποτελούν μία από τις ιδανικότερες μεταφορές σε οποιοδήποτε μέσο του κλασικού ομώνυμου μυθιστορήματος της Louisa May Alcott σε μία ταινία - ύμνο στη φιλία, την αγάπη, την οικογένεια και το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση.
Η Gerwig, που υπογράφει και το σενάριο (υποψήφια για Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου), δε μένει στην πιστή κινηματογραφική αναπαραγωγή του βιβλίου, αλλά, εκμεταλλευόμενη το γεγονός πως στο αυθεντικό υλικό περιλαμβάνονται αυτοβιογραφικά στοιχεία της συγγραφέως, παρουσιάζει την ιστορία αναμιγνύοντας την εξέλιξη του μυθιστορήματος και της κεντρικής πρωταγωνίστριάς του Jo March με την πραγματική ζωή της Alcott και τη διαδικασία της συγγραφής του, πετυχαίνοντας μία αρμονική ταύτιση και συνύπαρξη. Την ίδια στιγμή, επιλέγει τα διαδοχικά flashback και τη μη-γραμμική εξιστόρηση, πετυχαίνοντας την ισότιμη ανάδειξη όλων των κοριτσιών.
Η Jo (Saoirse Ronan, υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου), το αγοροκόριτσο της οικογένειας με τον δυναμικό και οξύθυμο χαρακτήρα, την αντισυμβατική στάση απέναντι στο γάμο και την αγάπη για τη λογοτεχνία, η Meg (Emma Watson), η μεγαλύτερη αδερφή που βρίσκεται στον αντίποδα με την προσοχή στους τρόπους και την εξωτερική της εμφάνιση, έχοντας βλέψεις για την υψηλή κοινωνία, η Beth (Eliza Scanlen), που διακρίνεται για τους χαμηλούς τόνους, την ευγένεια και το ταλέντο της στο πιάνο, δρώντας ως "πυροσβέστης" στις διαφορές και τους καυγάδες των αδελφών της και η Amy, η μικρότερη σε ηλικία, εκκολαπτόμενη ζωγράφος και περισσότερο εγωκεντρική, η οποία καταφέρνει να αναδειχθεί στο έργο μέσα από τις αλλαγές στην εξιστόρηση της Gerwig και την εξαιρετική ερμηνεία της Florence Pugh (υποψήφια για Όσκαρ Β' Γυναικείου), αποδεικνύοντας πως μόνο τυχαίος δεν ήταν ο εξίσου αξιομνημόνευτος φετινός της ρόλος στο Μεσοκαλόκαιρο. Ανάμεσά τους, η μητέρα Marmee (Laura Dern) γεμάτη καλοσύνη και υπομονή, "κολόνα" του σπιτιού εν απουσία και του πατέρα, ο οποίος βρίσκεται στα πεδία των μαχών του Αμερικανικού Εμφυλίου, αναγκάζοντας τις γυναίκες της ζωής του, που έχουν μείνει πίσω, να μοχθούν για να επιβιώσουν.
Η Gerwig παρουσιάζει μία εξιδανικευμένη εικόνα της αμερικανικής οικογένειας και κοινωνίας της περιόδου με τους πρωταγωνιστές να δείχνουν αψεγάδιαστοι και "ατσαλάκωτοι" στην οθόνη (υποψήφια για Όσκαρ Κουστουμιών), δημιουργώντας μία ταινία με κινηματογραφικό "άρωμα" άλλων εποχών, γεμάτο με την αγνότητα και το ρομαντισμό, που είχαμε ξεχάσει το πόσο μας είχαν λείψει (οι υποψηφιότητες ολοκληρώνονται με εκείνες για τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Μουσικής).
Τα ζωγραφισμένα χαμόγελα, τα πειράγματα, οι στιγμές αλτρουισμού, η ωραιοποίηση της εφηβείας και τα πρώτα σκιρτήματα με τους άντρες συμπρωταγωνιστές σε ρόλους κομπάρσων, έρχονται αντιμέτωπα με την ασθένεια της Beth και τη συνειδητοποίηση πως το "παραμύθι" και η ψευδαίσθηση της ανέμελης ευτυχίας έλαβαν τέλος. Η διαφοροποίηση του κλίματος με την εναλλαγή των συναισθημάτων οδηγούν έργο και πρωταγωνιστές στη δικιά τους ωρίμανση με την ταινία να αφήνει την κινηματογραφική αφέλεια και τους ως ένα βαθμό επιφανειακούς χαρακτήρες στην άκρη, αγγίζοντας το ζήτημα της γυναικείας χειραφέτησης, του δικαιώματος των γυναικών στο να κυνηγούν τα όνειρά τους, να μορφώνονται, να παντρεύονται από επιλογή και να κάνουν αυτό που αγαπούν, χωρίς να έχουν την οικογενειακή θαλπωρή ως αυτοσκοπό. Σε αυτό το σημείο η Gerwig συνειδητά δε δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους γάμους και τα παιδιά των κοριτσιών του μυθιστορήματος, μένοντας περισσότερο στην περίοδο της αναζήτησης της προσωπικής τους ταυτότητας.
Το έργο ολοκληρώνεται με το γάμο του χαρακτήρα της Jo στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της ίδιας να προκύπτει ως πρόταση του εκδότη της, με την Gerwig να επιλέγει να τον παρουσιάσει ως συμβιβασμό της δημιουργού της, επισημαίνοντας μέσα από τη συμβατική μεταστροφή της λογοτεχνικής ηρωίδος - συμβόλου τη δυσκολία έκφρασης των γυναικών στις αντροκρατούμενες κοινωνίες του κόσμου μας. Κλείσιμο στο οποίο η Jo συναντά την Alcott σε μία μοναδική συνεύρεση λογοτεχνίας, κινηματογράφου, μυθοπλασίας και πραγματικότητας.
Μικρές Κυρίες (2019) / Είδος : Αισθηματική, Δραματική / Σκηνοθεσία: Greta Gerwig / Διάρκεια: 135'
Το Trailer της ταινίας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Little Women
