Ταξίδι στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής
O Robert Eggers συνεχίζει την κινηματογραφική "εξερεύνηση" της σκοτεινής πλευράς της ανθρώπινης φύσης σε μία εξίσου ατμοσφαιρική ταινία με το The Witch, που δε μένει, αυτή τη φορά, στους μύθους, τις λαϊκές δεισιδαιμονίες και τη μαύρη μαγεία, αλλά προχωρά ακόμη βαθύτερα σε μία διαδρομή γεμάτη συμβολισμούς. Η ιστορία υποτυπώδης (υπογράφουν το σενάριο ο Robert με τον αδερφό του Max Eggers) με πρωταγωνιστές δύο φαροφύλακες, που στο ξεκίνημα του έργου αντικαθιστούν τους προκατόχους τους σε μία απομονωμένη νησίδα στη Νέα Αγγλία των τελών του 19ου αιώνα. Ο παλαιότερος και με εμπειρία Thomas Wake ( Willem Dafoe ) "μυεί" τον νεαρό Thomas Howard ( Robert Pattinson ) στη φασίνα και την αγγαρεία.
Η απομόνωση, οι άσχημες καιρικές συνθήκες και οι κακουχίες οδηγούν τον Howard σταδιακά στη σωματική και πνευματική εξουθένωση, καθώς και στην απώλεια της αίσθησης του χρόνου και στο ανακάτεμα των ορίων μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Καθηλωτική, ασπρόμαυρη φωτογραφία (η μοναδική υποψηφιότητα για Όσκαρ), που συνδέεται άμεσα με το σκοτάδι, στο οποίο βυθίζεται το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, σε ένα ταξίδι στο αλλόκοτο και το παράλογο. Ταινία που απαιτεί από το θεατή αποκλειστικά ψυχοσυναισθηματική προσέγγιση με τη λογική να δίνει τη θέση της στις αισθήσεις και το "μου αρέσει" να ακούγεται στο κλείσιμο οξύμωρο, σε ένα έργο που προκαλεί, σοκάρει και ανακατεύει το στομάχι, καταφέρνοντας να αποδώσει κάποια από τα πιο ενδόμυχα ανθρώπινα ένστικτα.
Ο Willem Dafoe, ως είθισται, σε ένα ακόμη ρεσιτάλ ερμηνείας γεμάτο με συναισθηματικές εκρήξεις και ο Robert Pattinson στο δυσκολότερο ρόλο της καριέρας του, "τσαλακώνει" την εικόνα του ομορφόπαιδου, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά πως διαθέτει τη στόφα καλού ηθοποιού. Υπνωτιστική η σκηνοθεσία του Robert Eggers "παραπλανά" τις αισθήσεις του θεατή μαζί και με εκείνες του Howard, μετατρέποντας την ταινία σε ένα συνονθύλευμα διαδοχικών παραισθήσεων, εγκαταλείποντας τη λογική και προσδίδοντας στο μέρος και στα αντικείμενά του αλληγορική διάσταση. "Φλερτάροντας" με την επιτηδευμένη κινηματογράφηση, καταφέρνει να δημιουργήσει μία πρωτόγνωρη εμπειρία, με τη δράση και την εξέλιξή της να έχουν ρόλο κομπάρσου μπροστά στις άρτιες κινηματογραφικά εικόνες, που αποπνέουν φόβο, απόγνωση και τρόμο.
Χωρίς οίκτο, χωρίς κάθαρση, χωρίς λογική, χωρίς ανάπτυξη χαρακτήρων και σεναριακές βαθυστόχαστες εκπλήξεις, ο Φάρος πετυχαίνει να δημιουργήσει μία κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που βρίθει ασφυκτικών και ζοφερών συναισθημάτων. Δεν είναι για όλους και απευθύνεται κυρίως στους λάτρεις του σινεμά. Αποδεικνύει, όμως, μαζί και με το "Μεσοκαλόκαιρο" από την ίδια εταιρεία παραγωγής (Α24) πως η κατηγορία των ταινιών τρόμου ενδείκνυται για την ανάδειξη ταλαντούχων σκηνοθετών με διάθεση πειραματισμού και δημιουργικού ρίσκου.
O Φάρος (2019) / Είδος : Τρόμου, Δραματική / Σκηνοθεσία: Robert Eggers / Διάρκεια: 109'
Το Trailer της ταινίας.
Για περισσότερες πληροφορίες: The Lighthouse
